Przystrzeliwanie broni - Koło Łowieckie "Jeleń-Wołkowyja"

Szukaj
Przejdź do treści

Menu główne:

Przystrzeliwanie broni

Przystrzeliwanie broni może odbywać się tylko na strzelnicach (&4, pkt 9 cyt. rozporządzenia).
Za przystrzelanie broni odpowiedzialny jest właściciel, który powinien dokonać tego osobiście.
Jeżeli z ważnych powodów właściciel broni nie może dokonać tego osobiście, powinien to zrobić, za zgodą właściciela broni, instruktor strzelectwa myśliwskiego lub inny strzelec posiadający pozwolenie na ten sam rodzaj broni, albo zakład rusznikarski.
Przystrzeliwanie broni powinno odbywać się w obecności instruktora strzelectwa myśliwskiego. Przepis ten nie obowiązuje jeśli przystrzelania dokona zakład rusznikarski.
Obecny przy przystrzeliwaniu broni instruktor strzelectwa myśliwskiego, lub zakład rusznikarski powinni wystawić zaświadczenie o przystrzelaniu broni. Zaświadczenie jest ważne przez rok od daty przystrzelania.
Instruktor prowadzi ewidencję wydanych zaświadczeń w której zamieszcza takie same dane jak w zaświadczeniu.
Warunki przystrzeliwania:

przystrzeliwanie dokonujemy w temperaturze pozwalającej na swobodne oddawanie strzałów przy pogodzie bez silnego i porywistego wiatru oraz bez opadów atmosferycznych;
postawa strzelecka siedząc przy stoliku zapewniającym podparcie łokci oraz podparcie broni najlepiej przez woreczki z piaskiem;
tarcza strzelecka w postaci czarnego kręgu o średnicy 15 cm, lub inna, gwarantująca wyraźne i jednoznaczne określenie punktu celowania na granicy czarnego znaku strzelniczego i białego tła;
odległość strzelania: 100 m dla broni o lufach gwintowanych i 35 m dla broni o lufach gładkich;
ilość strzałów: trzy z każdej lufy;
do przystrzeliwania należy używać amunicji pochodzącej z jednej paczki. Amunicja powinna być takiego samego typu, takiej samej firmy i o takiej samej masie pocisku, jaka będzie używana na polowaniu;
broń powinna być sprawna technicznie, bez pęknięć części drewnianych oraz bez luzów w mocowaniu części broni i montażu przyrządów celowniczych. Lufa przed strzelaniem powinna być wyczyszczona do sucha;
prowadzący strzelanie instruktor, odpowiadający za bezpieczeństwo użytkowników strzelnicy powinien przed strzelaniem przejrzeć broń. Broń, która nie spełnia wyżej podanych warunków nie powinna być dopuszczona do strzelania

Broń uważa się za przystrzelaną, jeżeli wszystkie przestrzeliny kulą mieszczą się w okręgu o średnicy co najwyżej 12 cm zarówno dla luf gwintowanych jak i gładkich, a średni punkt trafienia z każdej lufy gwintowanej znajduje się nie dalej niż 4 cm, natomiast średni punkt trafienia z każdej lufy gładkiej znajduje się nie dalej niż 6 cm przy strzelaniu kulą lub śrutem, od oczekiwanego punktu trafienia.
Lufa gładka nie podlega przystrzeliwaniu kulami jeżeli strzela się z niej wyłącznie śrutem. Broń z lufami gładkimi, które dobrze strzelają śrutem, a nie spełniają warunków przystrzeliwania kulą, nie powinny być dopuszczone do strzelania kulą z tych luf.
Broń, która nie spełnia warunków podanych w punkcie 8 nie powinna być dopuszczona do strzelania i kwalifikuje się do naprawy.
Punkty 8, 9 i 10 dotyczą odpowiednio broni kombinowanej.
Warunki jakie powinny być zachowane przy przystrzeliwaniu broni

Broń przystrzeliwujemy wyłącznie na strzelnicy. Było by bardzo dobrze, gdyby strzelnica posiadała statyw do przystrzeliwania broni lub co najmniej uchwyt do jej mocowania dający możliwość regulacji przyrządów celowniczych.

Tarcza strzelecka umieszczona w odległości 100 m od wylotu lufy strzelającego dla broni o lufach gwintowanych i 35 m dla broni o lufach gładkich.

Znaki celownicze powinny być koloru czarnego aby je dobrze odróżniać od białego tła pozostałego pola.

Punkt celowniczy (PC) powinien być bardzo wyraźnie oznaczony; dlatego trzeba dobierać PC na krawędzi czarnego i białego. W przypadku czarnych kół - jest to najniższy punkt krawędzi koła. Środkowy punkt siatki celowniczej lub muszka i szczerbinka nie mogą wchodzić na czarne pole.

Zacznijmy przystrzeliwanie od prostego zabiegu. Nie ładujemy broni. Przygotujmy ją tak aby można spojrzeć na cel przez przewód lufy. Aby to zrobić dobrze jest zamocować broń w statywie lub po prostu oprzeć na stole na podłożonym kocu lub worku z piaskiem tak aby przez przewód lufy widać było tarczę. Trzymając oko w odległości paru centymetrów od komory nabojowej ustawmy lufę w takim kierunku aby czarna tarcza (umieszczona w odległości 100 m) widoczna była centralnie w przewodzie lufy. Nie ruszając broni sprawdzimy gdzie "patrzy" przyrząd celowniczy. Powinny być wycelowane w dolną krawędź czarnej tarczy. Jeżeli różnica od opisanego położenia są znaczne to już należałoby przeprowadzić regulację, by doprowadzić do opisanej sytuacji, gdyż może się zdarzyć, że nie trafimy w ogóle w tarczę.

W celu sprawdzenia naszych umiejętności celowania i naciskania na język spustowy wykonujemy przed strzelaniem następujące doświadczenie. Nie ładujemy broni, wycelujmy tak jak byśmy mieli strzelać i oddajmy strzał "na sucho" Sprawdzimy po tym strzale w jakim położeniu znalazły się przyrządy celownicze naszej broni w stosunku do tarczy - taki właśnie będzie nasz punkt celowania. Powtórzmy te doświadczenie kilka razy, zaobserwujmy jakie robimy błędy i starajmy się doprowadzić do tego aby nie zmieniał się nasz punkt celowania po tak "oddaniu strzału" - wtedy możemy już przystrzliwać broń naprawdę.

          
Sprawdzenie przeskoku przyrządów celowniczych po zadziałaniu spustu
I - położenie przyrządów celowniczych po wycelowaniu
II - położenie przyrządów celowniczych po oddaniu strzału "na sucho"

Broń należy przystrzeliwac tak aby średni punkt trafień znajdował się 4 cm powyżej punktu celowania. Zapewni to dla większości kalibrów (7x64, 270 W, 308W, 30-06, 6,5X57, 6,5x55) obniżenie toru pocisku na 200 m najwyżej 5 cm. Dla kalibrów 7x57, 7x57R, 7x65R, 8x57IS, 8x57IRS to obniżenie toru na 200 m na ogół nie przekracza 10 cm. Proszę jednak sprawdzić w tabeli balistycznej jak wygląda przewyższenie i obniżenie toru pocisku którym strzelacie. Z broni o lufach gwintowanych z celownikiem otwartym strzela się również na 100 m a z broni gładko lufowej strzelamy na 35 m. Dla obu średni punkt trafienia powinien pokrywać się z punktem celowania (oczywiście z tolerancyjną odchyłką)

Naboje użyte do przystrzeliwania broni powinny pochodzić z jednej paczki i z tego rodzaju pocisku jakim wykonujemy polowanie. Na ogół wystarczy oddać trzy strzały. Jeśli jakiś strzał "uciekł" wyraźnie z naszej winy serię trzech strzałów należy powtórzyć.

Strzelający powinien mieć wygodną postawę siedzącą z łokciem opartym na stole i broń ułożona na miękkiej podpórce (mogą to być worki z piaskiem, lub złożony kilkakrotnie koc leżący na desce). Wysokość podpórki powinna być tak dobrana aby strzelający siedział swobodnie nie pochylając nie naturalnie i nie schylając specjalnie głowy mógł na tle przyrządów celowniczych widzieć cel. Załóżmy na uszy osłony tłumiące hałas.

Przy celowaniu nie należy starać się idealnie naprowadzać przyrządów celowniczych na punkt celowania. Wystarczy jeśli "błądzą" one w bliskim otoczeniu tego punktu. Chęć idealnego wycelowania powoduje przedłużenie procesu celowania, zmęczenie, zdenerwowanie, chęć szybkiego naciśnięcia na język spustowy gdy wydaje nam się, że jest idealnie i w efekcie drobne poruszenie broni oraz tzw. zerwany strzał.

Pamiętajmy, że naciągamy przyśpiesznik już po wycelowaniu. Starajmy się nie pociągać za język spustowy, a ujmując pewnie ale nie kurczowo broń zwiększamy nacisk. Porusza się sam palec a nie dłoń. Trzeba zauważyć przy jakim położeniu palec na języku spustowym nie przesuwa się w czasie zwiększenia nacisku i tak trzeba trzymać.

Oddychaj swobodnie i nie zatrzymuj na wdechu powietrza w płucach dla oddania strzału. Serce zaczyna nam mocno bić i wszystko drży. Przy oddychaniu na końcu wydechu jest taka 2-3 sekundowa przerwa przed powtórnym zaczerpnięciem powietrza. Można ją nawet dwukrotnie wydłużyć i organizm nasz tego nie odczuje. Starajmy się w tej przerwie oddać strzał. Nigdy na wdechu.
Skupienie broni uznamy za wystarczające jeśli przestrzeliny dadzą się zakryć krążkiem o średnic 15 cm. Określamy wówczas średni punkt trafienia (ŚPT). Robimy to w prosty sposób.

Dla trzech strzałów łączymy ze sobą linią prostą dwie przestrzeliny i odcinek między nimi zawarty dzielimy na pół. Z tego punktu na połowie odcinka prowadzimy linię do trzeciej przestrzeliny i ten z kolei odcinek dzielimy na trzy części. W odległości 2/3 od tej trzeciej przestrzeliny znajduje się średni punkt trafienia ŚPT.

Przy czterech przestrzelinach postępujemy następująco łączymy parami przestrzeliny (pierwszą z drugą i trzecią z czwartą) pozostałe odcinki dzielimy na pół i te punkty leżące na połowie odcinków łączymy ze sobą i znów powstały odcinek dzielimy na pół - tu właśnie znajduje się ŚPT.

          

Gdy już określimy ŚPT to możemy określić jego położenie , w stosunku do oczekiwanego ŚPT (4 cm nad punktem celowania). Określamy jego odległość w pionie i poziomie. Wszystkie nowoczesne lunety posiadają elementy regulacyjne położenia siatki celowniczej lub obrazu celu w pionie i poziomie. Pokrętłem poziomej regulacji siatki celowniczej lunety obracamy w kierunku wskazanym strzałką znajdującą się na pokrętle, przemieszcza położenie trafień w prawo R lub lewo jeżeli zamiast litery R na pokrętle jest litera L. Obracanie pokrętła w kierunku wskazanym strzałką znajdującą się na pokrętle przemieszcza położenie trafienia w górę H lub UP. Literę H stosuje się w oznakowaniach niemieckich, a symbol UP w angielskim. W instrukcji lunety podaje się o ile przesuwa się położenie siatki celowniczej lub obrazu celu w odległości 100 m na 1 "klik" obrotu pokrętła elementu regulacyjnego. Pokrętło regulacji poziomej znajduje się zwykle z prawej strony lunety mocowanej na broni, a pokrętło regulacji pionowej od góry. Lunety, których siatki celownicze nie mają regulacji poziomej, są tak mocowane na broni, że możliwe jest ich boczne przestawianie poprzez śruby regulacyjne na montażu.

Niezależnie od tego czy konstrukcja lunety powoduje przesunięcie siatki celowniczej czy obrazu celu, broń należy po zamocowaniu w stojaku wycelować w dotychczasowy punkt celowania PC i tak pokręcać pokrętłami regulacyjnymi aby doprowadzić do umiejscowienia uzyskanego ŚPT (oznaczonego na tarczy) 4 cm nad punkt centralny siatki celowniczej.

Jeżeli na przykład uzyskaliśmy ŚPT przesunięty względem oczekiwanego ŚPT o 6 cm w górę i 10 cm w lewo a metryka lunety mówi, że 1 "klik" przesuwa siatkę o 0,5 cm na 100 m to powinniśmy pionowym pokrętłem obrócić o 12 klików "H" (w górę) i pokrętłem poziomym obrócić o 20 klików w kierunku przeciwnym do R (czyli w lewo).

Regulację otwartych przyrządów celowniczych lepiej powierzyć rusznikarzowi dając mu jednocześnie tarczę z przystrzeliwania broni.

Jeśli jednak broń wyposażona w lunetę nadal nie strzela dobrze to także należy powierzyć ją rusznikarzowi. Przyczyny mogą być bardzo różne - najczęściej zepsuta luneta, zły montaż (z luzami), zbyt duże luzy w baskili broni łamanej, rozkalibrowana lufa itp. Bardzo często w broni gładko lufowej zmiana rodzaju pocisku (na przykład W8 na "Dzik") powoduje wyraźne polepszenie celności.

Przystrzeliwanie należy prowadzić w obecności instruktora strzelectwa myśliwskiego, gdyż tylko on może nam wystawić zaświadczenie o przystrzelaniu bron
 
Darmowy licznik odwiedzin
Copyright 2015. All rights reserved.
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego